Este site não pertence a Igreja Católica da realidade. Somos uma representação dela em um jogo virtual conhecido como Minecraft em Comunhão com o Papa João IV.

APOSTOLADO SANTA SÉ DO MINECRAFT | A 5 ANOS EVANGELIZANDO NO DIGITAL

APOSTOLADO SANTA SÉ DO MINECRAFT | A 5 ANOS EVANGELIZANDO NO DIGITAL

Livreto Celebrativo | Confirmação Episcopal dos Monsenhores Gregório Gänswein, Francisco José, João Victor e Pedro Viccenzo

LIBELLUS FESTUS

ORDENATIO EPISCOPALIS - MONSENHOR JUAN MANUEL ET MONENHOR EDUARDO WINTER

XXX/I/MMXVI

BASILICA SANCTI PAULUS - VATICANO

Antes do inicio da celebração o que será ordenado, o celebrante, bem como o cerimoniário, devem analisar cada parte da celebração, seguindo as rubricas de maneira diligente e minuciosa. 

Além do bispo ordenante, é obrigatória a concelebração de outros dois bispos. Caso um destes bispos retire-se da celebração (e apenas restar um bispo co-sagrante); se não houver se iniciado o propósito do eleito, prossegue-se a celebração sem a ordenação; se já houver se iniciado o propósito do eleito, prossegue-se o rito de ordenação. 

Podem ser abençoadas, antes da missa, as insignias. 

Ainda antes do inicio da celebração, o bispo ordenante informe aos leitores qual será as leituras, o salmo e o evangelho a ser lido.

INGRESSUS

Quando tudo estiver preparado, realiza-se a procissão pela igreja até o altar, como de costume. À frente, vai o Diácono cm o livro dos Evangelhos, que será usado na Missa e na Ordenação, acompanhado pelos outros Diáconos, se houver. Seguem os Presbíteros concelebrantes, os eleitos entre seus Presbíteros assistentes, os Bispos ordenantes e, por fim, o Ordenante principal, com dois Diáconos assistentes um pouco atrás. Chegando ao altar, feita a devida reverência, todos procurem seus lugares. Neste meio tempo, canta-se um canto apropriado.

Reunido o povo, o sacerdote dirige-se ao altar com os ministros, durante o canto de entrada.

SALUTATIONES
 
Chegando ao altar e feita a devida reverência, beija-o em sinal de veneração e, se for oportuno, incensa-o. Em seguida, todos dirigem-se às cadeiras.

Terminado o canto de entrada, toda a assembleia, de pé, faz o sinal da cruz, enquanto o sacerdote diz:
Pres: In nomine Patris, et Filii, et Spiritus Sancti.
Ass: Amen.

O sacerdote, voltado para o povo e abrindo os braços, saúda-o:
Pres: Pax vobis.
Ass.: Et cum spíritu tuo.

ATO PENITENCIAL

Segue-se o Ato Penitencial. O sacerdote convida os fiéis à penitência.
Pres.: Fratres, agnoscámus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebrànda.

Após um momento de silêncio, usa-se a seguinte fórmula:
O sacerdote diz:
Pres.: Confiteámur peccáta nostra.
Ass.: Confíteor Deo omnipoténti, et vobis, fratres et soróres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne, 
e, batendo no peito, dizem:
Mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Em seguida, continuam:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Ángelos et Sanctos, et vos, fratres et soróres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Segue-se a absolvição:
Pres.: Misereátur nostri Deus omnipotens, et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam aetérnam.
Ass.: Amen.

Segue-se o canto do KIRIE.

HYMNUS LAUDIS

Nas ordenações canta-se o Hino de Louvor.
Ou, para a recitação:
Pres.: GLÓRIA IN EXCÉLSIS DEO
℟.: ET IN TERRA PAX HOMINIBUS BONAE VOLUNTATIS. 
LAUDAMUS TE, BENEDICIMUS TE, ADORAMUS TE, GLORIFICAMUS TE, 
GRATIAS AGIMUS TIBI PROPTER MAGNAM GLORIAM TUAM, 
DOMINE DEUS, REX CAELESTIS, DEUS PATER OMNIPOTENS. 
DOMINE FILI UNIGENITE IESU CHRISTE, 
DOMINE DEUS, AGNUS DEI, FILIUS PATRIS, 
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, MISERERE NOBIS. 
QUI TOLLIS PECCATA MUNDI, SUSCIPE DEPRECATIONEM NOSTRAM. 
QUI SEDES AD DEXTERAM PATRIS, MISERERE NOBIS. 
QUONIAM TU SOLUS SANCTUS, TU SOLUS DOMINUS, 
TU SOLUS ALTISSIMUS, IESU CHRISTE, 
CUM SANCTO SPIRITU, IN GLORIA DEI PATRIS. 
AMEN.


ORATIO

Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres: 
Oremus.
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;
Deus, qui per inenarrábilem gratiæ tuæ largitátem hos fámulos tuos presbyteros ad summi sacerdótii ministerium dignátus es eleváre: tríbue, quaésumus, ut munus episcopále digne exsequéntes, verbo et exémplo populum tibi commíssum gubernáre váleant. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass: Amen.

PRIMA LECTIO
(PORTUGUES)

O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

Leitor: Leitura do Livro do Profeta Isaías.
O espírito do Senhor Deus está sobre mim, porque o Senhor me ungiu; enviou-me para dar a boa-nova aos humildes, curar as feridas da alma, pregar a redenção para os cativos e a liberdade para os que estão presos; para proclamar o tempo da graça do Senhor e o dia da vingança do nosso Deus; para consolar todos os que choram, para reservar e dar aos que sofrem por Sião uma coroa, em vez de cinza, o óleo da alegria, em vez da aflição.
Palavra do Senhor.
Ao final acrescenta:
Leitor: Verbum Domini.
Todos aclamam:
Ass: Deo Gratias!

RESPONSORIUS

O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.


LECTIO SECUNDA
(ESPANHOL)

O leitor dirige-se ao ambão para a segunda leitura, que todos ouvem sentados.

Leitor: Lectura de la Primera Carta de San Pedro.
Queridísimos, vivid con inteligencia y velad, entregados a la oración. Ante todo, cultivad el amor mutuo con todo ardor, porque el amor cubre una multitud de pecados. Sed hospitalarios unos con otros, sin quejas. Como buenos administradores de la multiforme gracia de Dios, que cada uno ponga al servicio de los demás el don que ha recibido. Si alguno tiene el don de hablar, que proceda como con palabras de Dios. Si alguno tiene el don del servicio, que lo ejerza como capacidad proporcionada por Dios, para que en todas las cosas Dios sea glorificado por medio de Jesucristo, a quien pertenecen la gloria y el poder por los siglos de los siglos. Amén.
Ao final acrescenta:
Leitor: Verbum Domini.
Todos aclamam:
Ass: Deo Gratias!


ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

Segue-se o Aleluia.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! 
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! 

Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác: Iube, domne, benedicere.

O sacerdote diz em voz baixa:
Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne et competenter annunties Evangelium suum: in nomine Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti.
O diácono responde:
Diác: Amen.
EVANGELHO

O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:

Diác ou Sac: Dóminus vobíscum.

Ass: Et cum spíritu tuo.

O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac: Lectio sancti Evangelii secundum Ioannes
Ass: Glória tibi, Dómine.

Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.

Diác ou Pres: In illo tempore designavit Dominus alios septuaginta duos et misit eos binos ante se in omnem civitatem et locum quo ipse erat iturus. Et dixit illis: Messis quidem multa est, operarii autem pauci. Rogate ergo Dominum messis ut mittat operarios in messem suam. Ite; ego mitto vos sicut agnos inter lupos. Nolite ferre sacculum aut peram aut calceamenta; et neminem salutaveritis in via. Et cum intraveritis in domum, primum dicite: “Pax huic domui.” Et si quis pacis operarius fuerit, requiescet super illum pax vestra; si non, revertetur ad vos. Manete ibi, edentes et bibentes quaecumque dabunt vobis, dignus enim est operarius mercede sua. Nolite transire de domo in domum. Et cum intraveritis in civitatem et recepti fueritis, edite quae apponuntur ante vos. Sanate infirmos qui in illa sunt et dicite illis: “Appropinquavit in vos regnum Dei.”
Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Verbum Domini.
O povo aclama:
Ass: Laus tibi, Christe.

O sacerdote beija o livro, rezando em silêncio:
Per evangelica dicta deleantur nostra delicta.

Terminada a proclamação, o diácono, com toda reverência leva o evangeliário ao celebrante que concede a benção solene, recebe-o de volta e coloca o livro dos evangelhos novamente sobre o altar, onde permanece até o momento de ser colocado sobre a cabeça do Ordinando.

SÚPLICA AO ESPÍRITO SANTO

Começa então a Ordenação de Bispo. Estando todos de pé, e sem mitra, canta-se:

VENI CREATOR SPIRITUS,
MENTES TUORUM VISITA,
IMPLE SUPERNA GRATIA,
QUAE TU CREASTI, PECTORA.

QUI DICERIS PARACLITUS,
ALTISSIMI DONUM DEI,
FONS VIVUS, IGNIS, CARITAS,
ET SPIRITALIS UNCTIO.

TU SEPTIFORMIS MUNERE,
DIGITUS PATERNAE DEXTERAE,
TU RITE PROMISSUM PATRIS,
SERMONE DITANS GUTTURA.

ACCENDE LUMEN SENSIBUS,
INFUNDE AMOREM CORDIBUS,
INFIRMA NOSTRI CORPORIS,
VIRTUTE FIRMANS PERPETI.

HOSTEM REPELLAS LONGIUS,
PACEMQUE DONES PROTINUS;
DUCTORE SIC TE PRAEVIO,
VITEMUS OMNE NOXIUM.

PER TE SCIAMUS DA PATREM
NOSCAMUS ATQUE FILIUM;
TEQUE UTRIUSQUE SPIRITUM
CREDAMUS OMNI TEMPORE.

DEO PATRI SIT GLORIA,
ET FILIO, QUI A MORTUIS
SURREXIT, AC PARACLITO
IN SAECULORUM SAECULA.

AMEN.

Em seguida, o bispo ordenante principal e os outros Bispos ordenantes, se for preciso, aproximam-se das cadeiras preparadas para a Ordenação. Todos se assentam.

APRESENTAÇÃO DO ELEITO

Os eleitos são conduzidos pelos Presbíteros assistentes até em frente do Bispo ordenante principal, ao qual fazem uma reverência. 

Um dos presbíteros assistentes, ou outro presbítero, fala ao Bispo ordenante principal com estas palavras:
℣.:  Pater Beatissime, Sancta Mater Ecclesia Catholica te rogat ut ad ministerium episcopale hos presbyteros ordines:
Monsenhor Francisco José 
Monsenhor Gregório Gänswein 
Monsenhor João Victor 
Monsenhor Pedro Viccenzo 

Pres.: Ita sit.

Todos concordam com a eleição dos Bispos, dizendo:
℟.: Deo Gratias.

HOMILIA

Os eleitos voltam aos seus lugares e sintam-se. O Bispo ordenante principal, estando todos sentados, faz a homilia na qual fala ao clero, ao povo e ao eleito sobre o ministério do Bispo, iniciando com base no texto das leituras feitas na Liturgia da Palavra.

PROPÓSITO DO ELEITO

Após a homilia, só os eleitos se levanta e permanece de pé em cima do tapete, diante do Bispo ordenante principal, que o interroga com estas palavras:
Praes.:  Secundum morem Sanctorum Patrum, is qui ad munus Episcopi electus est coram populo de fide sua et futura missione interrogandus est.

Sacerdos:  Itaque, filii carissimi, vultisne missionem nobis ab Apostolis commissam, quae per impositionem manuum nostrarum vobis cum gratia Spiritus Sancti transmittetur, usque ad mortem exsequi?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne Evangelium Christi cum fidelitate et perseverantia proclamare?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne thesaurum fidei, sicut ab Apostolis acceptum et in Ecclesia transmissum est, semper et ubique, in puritate et integritate conservare?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne Ecclesiam, quae est corpus Christi, aedificare et in unitate eius cum collegio episcoporum manere, sub auctoritate successoris Petri Apostoli?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne fideliter successori Petri Apostoli oboedire?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne tu, una cum collaboratoribus tuis, sacerdotibus et diaconis, populum Dei paterno amore curare et in via salutis ducere?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Vultisne, amore Dei praediti, vos benignos et misericordes erga pauperes, peregrinos, et omnes egentes ostendere?
Electus: Volo.

Sacerdos:  Ut boni pastores, vultisne oves errantes investigare et eas ad gregem Domini reducere?
Electus:  Volo.

Sacerdos:  Visne pro populo Dei incessanter orare et missionem summi sacerdotii fideliter implere?
Electus:  Volo cum gratia Dei.

Praes.:  Deus, qui te hoc bono proposito inspiravit, te semper ad maiorem perfectionem ducat.

LITANIAE OMNIUM SANCTORUM

Episcopi mitras deponunt et omnes stant. Episcopus Ordinans principalis, manibus iunctis stans, ad populum versus, invocationem dicit:
Pres.:  Oremus, ut Deus omnipotens gratiam suam super hos famulos, ad Ecclesiae ministerium electos, benignitate et largitate effundat.

Ⓗ Os Eleitos se prostram.
 Canta-se a ladainha, à qual todos respondem.
Ⓗ Nos domingos e no Tempo Pascal, todos permanecem de pé, na posição em que estão.

Terminada a ladainha, só o Bispo se levanta e diz, de mãos estendidas:
Pres.: Exaudi, Pater, preces nostras, ut, his famulis tuis sacerdotalis gratiæ plenitudinem largiendo, super eos virtus benedictionis tuæ descendat. Per Christum Dominum nostrum.
℟.: Amen.

IMPOSIÇÃO DAS MÃOS

Os Eleitos se levantam; aproxima-se do Bispo, que está de pé diante da cátedra, com mitra; e ajoelha-se diante dele um por um.

Em silêncio, o Bispo ordenante principal impõe as mãos sobre a cabeça do Eleito que logo em seguida volta para sua posição no tapete. Depois dele, os outros Bispos aproximando-se um após o outro, impõem também as mãos ao eleito, em silêncio. Terminada a imposição das mãos, os Bispos permanecem ao lado do Ordenante principal até que termina a Prece de Ordenação, mas de tal modo que sejam vistos por todos os fiéis.

PRECE DE ORDENAÇÃO

Em seguida, o Bispo ordenante principal recebe do diácono o evangeliário e o coloca aberto sobre a cabeça de cada um dos eleitos; dois diáconos, ou dois presbíteros, de pé, um à direita e outro à esquerda dos eleitos, seguram o evangeliário sobre a cabeça dele até o fim da Prece de Ordenação.

Tendo os eleitos ajoelhados, o Bispo ordenante principal, com os outros Bispos ao seu lado, todos sem mitra, e de mãos estendidas, diz a Prece de Ordenação:
Pres.: Deus et Pater Domini nostri Iesu Christi, Pater misericordiæ et Deus totius consolationis: qui in excelsis habitas et humilia respicis, qui omnia antequam fiant cognoscis, qui leges in Ecclesia tua verbo tuo statuisti, qui ex principio genus sanctum ex stirpe Abrahae elegisti, principes ac sacerdotes constituisti, nec sanctuarium tuum umquam ministris destitutum reliquisti, quia voluisti ab initio te glorificari in electis tuis.
A parte da Prece de Ordenação que segue é proferida por todos os Bispos ordenantes, de mãos unidas, mas em voz baixa, de modo que a voz do Bispo ordenante principal, possa claramente ser ouvida.
Emitte nunc super hos electos virtutem quae a te est, Spiritum principem, quem dedisti dilecto Filio tuo Iesu Christo, quemque ipse donavit sanctis Apostolis, qui Ecclesiam ubique constituerunt tamquam templum tuum, in gloriam et laudem nominis tui sempiternam.
O Bispo ordenante principal, continua sozinho: 
Pres.: O Pater, qui corda cognoscis, præsta, ut hi famuli tui, ad episcopatum electi, gregem tuum pascant, et summum sacerdotium sine querela teneant. Tibi ministrent die noctuque, facientes apud te placabiles hostias sanctæ Ecclesiæ tuæ, et gratiam tuam pro populo tuo impetrent. Ut, virtute Spiritus Sancti, summum sacerdotium habentes, peccata dimittant secundum mandatum tuum, officia distribuant secundum præceptum tuum, vincula solvant secundum potestatem traditam Apostolis. Per mansuetudinem et puritatem cordis, tibi sint hostia viva, accepta, Deo, per Filium tuum Iesum Christum, per quem tibi gloria et honor, cum Spiritu Sancto, in sancta Ecclesia, nunc et in sæcula sæculorum.

℟.: — AMÉ-ÉM. A-A-A-MÉM. A-A-A-AMÉ-É-ÉM.

Terminada a Prece de Ordenação, os Diáconos retiram o evangeliário que seguravam sobre a cabeça do Bispo ordenado, e um deles conserva o evangeliário até que seja entregue ao Ordenado. Todo sentam-se e o Ordenante principal e os demais Bispos colocam a mitra.

UNÇÃO DA CABEÇA

O Ordenante principal, revestido de gremial branco, recebe de um dos Diáconos o frasco com óleo do Crisma e unge a cabeça de cada um dos Ordenados, ajoelhado diante de si, dizendo: 
Pres.:Deus, qui te participatione plenitudinis sacerdotii Christi dignatus est, infundat super te unguenti suavitatem, te spiritualis fecunditatis benedictione locupletando.
Ao terminar a unção, o ordenado afasta-se um pouco e o Bispo ordenante lava as mãos.

ENTREGA DO LIVRO DOS EVANGELHOS

Em seguida, o Bispo ordenante principal recebendo do diácono o Evangeliário, entrega-o a cada um dos Ordenados, dizendo:
Pres.: Accipe Evangelium, et verbum Dei cum omni constantia ac studio docendi annuntia.
Após o Bispo ordenado receber o evangeliário, o entrega ao diácono que o leva a credência ou ao ambão.

ENTREGA DAS INSÍGNIAS

O Bispo ordenante principal, põe o anel no dedo anular da mão direita de cada um dos Ordenados, dizendo: 
Pres.: Accipe annulum, signum fidelitatis; et invicta fide custodias immaculatam Ecclesiam, sponsam Dei.

Em seguida, o Bispo ordenante principal impõe a mitra a cada um dos Ordenados, dizendo:
Pres.: Accipe mitram, et fulgeat in te splendor sanctitatis, ut, cum venerit Princeps pastorum, immarcescibilem gloriæ coronam accipere merearis.

Por fim, entrega a cada um dos Ordenados o báculo pastoral, dizendo:
Pres.: Accipe baculum, signum ministerii pastoralis, et sollicite curam habe totius gregis, in quo te Spiritus Sanctus posuit Episcopum, ut pascas Ecclesiam Dei.

Todos se levantam. 

Os ordenados ocupam os primeiros lugares entre os Bispos concelebrantes.

SAUDAÇÃO DA PAZ

Finalmente, tendo deposto o báculo, os Ordenados levantam-se e recebem a saudação da paz do Ordenante principal.

Enquanto isso, até o fim desse rito, pode-se cantar a o Ecce Sacerdos Magnus.

LITURGIA EUCARÍSTICA

PREPARAÇÃO DAS OFERENDAS

Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice e o missal.

Convém que os fiéis expressem sua participação trazendo uma oferenda, seja pão e vinho para a celebração da Eucaristia, seja outro donativo para auxílio da comunidade e dos pobres.


O sacerdote, de pé junto ao altar, recebe a patena com o pão em suas mãos e, levantando-a um pouco sobre o altar, diz em silêncio.

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus panem, quem tibi offérimus, fructum terræ et óperis mánuum hóminum: ex quo nobis fiet panis vitæ.

Em seguida, coloca a patena com o pão sobre o corporal.


O diácono ou o sacerdote coloca vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio.

℣.: Per huius aquæ et vini mystérium eius efficiámur divinitátis consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps.

Em seguida, o sacerdote recebe o cálice em suas mãos e, elevando-o um pouco sobre o altar, diz em silêncio.

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus vinum, quod tibi offérimus, fructum vitis et óperis mánuum hóminum, ex quo nobis fiet potus spiritális.

Coloca o cálice sobre o corporal.

Em seguida o sacerdote, profundamente inclinado, reza em silêncio.

In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine; et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

E, se for oportuno, incensa as oferendas, a cruz e o altar. Depois, o diácono ou outro ministro incensa o sacerdote e o povo.


Em seguida, o sacerdote, de pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio

Lava me, Dómine, ab iniquitáte mea, et a peccáto meo munda me.


ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
 
No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres: Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Ass: Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
 
Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas:
Pres: Suscipe, Domine, hanc oblationem, quam pro Ecclesia tua et pro famulis tuis novis Episcopis offerimus; illos, quos ex populo tuo ad sacerdotii plenitudinem vocasti, virtutum apostolicarum ditatione ad utilitatem gregis exorna. Per Christum Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amen.

Ou, se um dos Bispos recém-ordenado preside a Liturgia Eucarística, ele diz:
Pres: Domine, sacrificium tibi laudis offerimus, ut in nobis spiritum servitutis amplifices, et quod, nulla nostra dignitate, tua gratia contulisti, ipse ad perficiendum perducas.
O povo aclama:
Ass: Amen.


PREFÁCIO

Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz voltado para o povo:
Pres: Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.

Pres: Sursum corda.
Ass: Habemus ad Dominum.

Pres: Gratias agamus Domino Deo nostro.
Ass: Dignum et iustum est.

O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres: Vere dignum et iustum est,
æquum et salutáre,
nos tibi semper et ubíque grátias ágere,
Dómine, sancte Pater,
omnipotens ætérne Deus.

Unctióne Spíritus Sancti
Fílium tuum unigénitum
Pontíficem novæ et ætérnæ testaménti constituísti,
et ineffábili dispositióne tua
eius únicum sacerdótium
in Ecclésia perpetuári voluísti.

Ipse enim non solum regáli sacerdótio pópulum redémptum ornáre curávit,
sed étiam fraterno amóre e vóbis electos hómines
sacri sui ministérii fíeri partícipes
per impositiónem mánuum voluit.

Hi sacrificium redemptiónis humánæ
in nómine Christi renovántes,
paschálem convívium fídelibus prǽbent,
pópulum caritáte præcédunt,
verbo nutriunt,
sacramentis fovent.

Vitæ suæ exémplum tibi proferéntes
et pro salúte fratrum se impendéntes,
ipsi ad imáginem Christi effórmentur,
et constántes tibi fidem ac caritátem testéntur.

Quaprópter cum Ángelis et Sanctis univérsis
te laudámus in exsultatióne,
una voce clamántes:

SANTO

Para recitação:
Ass: Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt cæli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit in nomine Domini. Hosanna in excelsis.

ORAÇÃO EUCARÍSTICA I

O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Te igitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Filium tuum, Dominum nostrum, supplices rogamus ac petimus,
une as mãos e traça o sinal da cruz, ao mesmo tempo sobre o pão e o cálice, dizendo:
uti accepta habeas signat semel super panem et calicem simul, dicens: et benedicas + haec dona, haec múnera, haec sancta sacrifícia illibata,
de braços abertos, prossegue:
in primis, quæ tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta catholica: quam pacificare, custodire, adunare et regere digneris toto orbe terrarum: una cum servorum vostro et omnibus orthodoxis atque catholicæ et apostolicæ fidei cultoribus.

Memento dos vivos
1C: Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum N. N.
une as mãos e reza em silêncio por aqueles que quer recordar.
De braços abertos, prossegue:
et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est et nota devotio, pro quibus tibi offerimus: vel qui tibi offerunt hoc sacrificium laudis, pro se suisque omnibus: pro redemptione animarum suarum, pro spe salutis et incolumitatis suæ: tibique reddunt vota sua æterno Deo, vivo et vero.

"Infra Actionem"
2C: Communicantes, et (noctem sacratissimamdiem sacratissimum celebrantes, (qua) quo beatæ Mariæ intemerata virginitas huic mundo edidit Salvatorem: sed et memoriam venerantes, in primis eiusdem gloriosæ semper Virginis Mariæ, Genetricis eiusdem Dei et Domini nostri Iesu Christi:*: sed et beati Ioseph, eiusdem Virginis Sponsi, et beatorum Apostolorum ac Martyrum tuorum, Petri et Pauli, Andreæ, (Iacobi, Ioannis, Thomæ, Iacobi, Philippi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simonis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Clementis, Xysti, Cornelii, Cypriani, Laurentii, Chrysogoni, Ioannis et Pauli, Cosmæ et Damiani) et omnium Sanctorum tuorum; quorum meritis precibusque concedas, ut in omnibus protectionis tuæ muniamur auxilio.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

O sacerdote, com os braços abertos, continua:
Pres.: Hanc igitur oblationem servitutis nostræ, sed et cunctæ familiæ tuæ, quǽsumus, Domine, ut placatus accipias: diesque nostros in tua pace disponas, atque ab æterna damnatione nos eripi et in electorum tuorum iubeas grege numerari.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz:
Pres.: Quam oblationem tu, Deus, in omnibus, quǽsumus, benedictam,  Adscriptam, ratam, rationabilem, acceptabilemque facere digneris: ut nobis Corpus et Sanguis fiat dilectissimi Filii tui, Domini nostri Iesu Christi.
Une as mãos.
A assembleia aclama:

O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Qui, pridie quam pateretur,
toma o pão e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
accepit panem in sanctas ac venerabiles manus suas,
eleva os olhos,
elevat oculos, et elevatis oculis in cælum ad te Deum Patrem suum omnipotentem, tibi gratias agens benedixit, fregit, deditque discipulis suis.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.

Então prossegue:
Simili modo, postquam cenatum est,
toma o cálice nas mãos e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
accipiens et hunc præclarum calicem in sanctas ac venerabiles manus suas, item tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e genuflete em adoração.

Em seguida, diz:
Pres.: Mysterium fidei.
Mortem tuam annuntiamus, Domine, et tuam resurrectionem confitemur, donec venias.

O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Unde et memores, Domine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiusdem Christi, Filii tui, Domini nostri, tam beatæ passionis, necnon et ab inferis resurrectionis, sed et in cælos gloriosæ ascensionis: offerimus præclaræ maiestati tuæ de tuis donis ac datis hostiam puram, hostiam sanctam, hostiam immaculatam, panem sanctum vitæ æternæ et Calicem salutis perpetuæ. Supra quæ propitio ac sereno vultu respicere digneris: et accepta habere, sicuti accepta habere dignatus es munera pueri tui iusti Abel, et sacrificium Patriarchæ nostri Abrahæ, et quod tibi obtulit summus sacerdos tuus Melchisedech, sanctum sacrificium, immaculatam hostiam.

Une as mãos e, inclinando-se, diz:
Pres.: Supplices te rogamus, omnipotens Deus: iube hæc perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum, in conspectu divinæ maiestatis tuæ; ut, quotquot ex hac altaris participatione sacrosanctum Filii tui Corpus et Sanguinem sumpserimus,
ergue-se e faz sobre si o sinal da cruz, dizendo:
omni benedictione cælesti et gratia repleamur.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Memento dos mortos.
De braços abertos, diz:
3C: Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum, qui nos præcesserunt cum signo fidei, et dormiunt in somno pacis.
Une as mãos e, em silêncio, reza brevemente pelos defuntos que deseja recordar.
De braços abertos, prossegue:
Ipsis, Domine, et omnibus in Christo quiescentibus, locum refrigerii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecamur.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Bate no peito, dizendo:
4C: Nobis quoque peccatoribus famulis tuis,
e, de braços abertos, prossegue:
et extensis manibus prosequitur: de multitudine miserationum tuarum sperantibus, partem aliquam et societatem donare digneris cum tuis sanctis Apostolis et Martýribus: cum Ioanne, Stephano, Matthia, Barnaba, (Ignatio, Alexandro, Marcellino, Petro, Felicitate, Perpetua, Agatha, Lucia, Agnete, Cæcilia, Anastasia) et omnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consortium, non æstimator meriti, sed veniæ, quǽsumus, largitor admitte.
Une as mãos:
Per Christum Dominum nostrum.
E prossegue:
Per quem hæc omnia, Domine, semper bona creas, sanctificas, vivificas, benedicis, et præstas nobis.

DOXOLOGIA

Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.: Per ipsum, et chuhm ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipotenti, in unitate Spiritus Sancti, omnis honor et gloria per omnia sǽcula sæculorum.
A assembleia aclama:
Ass.: Amen.
ORAÇÃO DO SENHOR

Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres: Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass: Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.
 
O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres: Líbera nos, quaesumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiae tuae adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:
Ass: 
Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in saecula.
 
O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
Pres: Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta nostra, sed fidem Ecclésiae tuae; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
Qui vivis et regnas in saecula saeculórum. 
O povo responde:
Ass: 
Amen.
 
O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:
Pres: 
Pax Dómini sit semper vobíscum.  
O povo responde:
Ass:
 
Et cum spíritu tuo.
 
FRAÇÃO DO PÃO

Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres: Haec commíxtio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi fiat accipiéntibus nobis in vitam aetérnam.
 
Enquanto isso, canta-se:
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. 
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. 
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.

Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dona nobis pacem.
 
O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:
Pres: Percéptio Córporis et Sánguinis tui, Dómine Iesu Christe, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam.
 
O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass: Dómine, non sum dignus, ut intres sub téctum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Corpus Christi custódiat me in vitam aetérnam.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Sanguis Christi custódiat me in vitam aetérnam.
Comunga o Sangue de Cristo.

Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Amen.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.

 Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.

Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, faça-se a oração da comunhão espiritual e em seguida inicia-se o canto da comunhão.

ORAÇÃO DE COMUNHÃO ESPIRITUAL 

Todos: Meu Jesus, Eu creio que estais presente no Santíssimo Sacramento do Altar. Amo-vos sobre todas as coisas, e minha alma suspira por Vós. Mas como não posso receber-Vos agora no Santíssimo Sacramento, vinde, ao menos espiritualmente, ao meu coração. Abraço-me convosco come se já estivésseis comigo: uno-me Convosco inteiramente. Ah! Não permitais que torne a Separar-me de vós! Amém!

COMUNHÃO

Terminada a comunhão, o sacerdote OU O diácono purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus, et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.

O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.

ORAÇÃO DEPOIS DA COMUNHÃO

De pé, junto à cadeira ou ao altar, se o Bispo Ordenante principal preside a Liturgia eucarística, ele diz:
Pres:
 
Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Domine, virtute huius mysterii dona tuae gratiae in hos episcopos, famulos tuos, multiplicare digneris, ut ministerium pastorale cum dignitate exercentes, fidelitate servitii tui praemium aeternum consequantur. Per Christum Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amén.

Se, porém, o Bispo Ordenado preside a Liturgia eucarística, ele diz
Pres: Oremus
Domine, virtute huius mysterii dona tuae gratiae in hos episcopos, famulos tuos, multiplicare digneris, ut ministerium pastorale cum dignitate exercentes, fidelitate servitii tui praemium aeternum consequantur. Per Christum Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amén.

RITOS FINAIS

Te Deum
Terminada a Oração depois da comunhão, canta-se o hino "Te Deum, laudamus" (A vós, ó Deus). Enquanto isso os Bispos ordenados, de mitra e báculo, são conduzidos pela igreja pelos Bispo co-ordenantes principais, dando a benção a todos.
Te Deum (Latim)
Te Deum (Português)

BÊNÇÃO FINAL (PONTIFICAL)

Se for necessário, façam-se breves comunicações ao povo.

Em seguida, faz-se a despedida. O sacerdote, voltado para o povo, abre os braços e diz:
Pres.: Dóminus vobíscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.

Pres.: Sit nomen Domini benedictum.
O povo responde:
℟.: Ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Pres.: Adiutórium nostrum in nomine Domini,
O povo responde:
℟.: Qui fecit cælum et terram.

O diácono ou, na falta dele, o próprio sacerdote pode fazer o convite com estas ou outras palavras:
℣.: Inclinate vos ad benedictionem.

Então o celebrante recebe o báculo, se o utilizar, e diz:
Bispo: Benedícat vos omnípotens Deus,
e fazendo três vezes o sinal da cruz sobre o povo, acrescenta:
Pater +, et Fílius +,, et Spíritus +, Sanctus.

Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diác. ou Pres.: Ite, missa est.
℟.: Deo gratias.


Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita com os ministros a devida reverência, retira-se.