Somos a Santa Igreja Católica Apostólica Romana em um jogo virtual conhecido como Minecraft - Desde 2021 Evangelizando como irmãos.

COMUNIDADE CATÓLICA DE MINECRAFT - EVANGELIZANDO VIRTUALMENTE

COMUNIDADE CATÓLICA DE MINECRAFT - EVANGELIZANDO VIRTUALMENTE

Missa Papalis | Exéquias do Cardeal Camilo Ruini pelo Papa Bonifácio I.

LIBELLUS CELEBRATIVUS

CELEBRAÇÃO EUCARÍSTICA EXEQUIAL DO CARDEAL CAMILO RUINI

19/06/2026 - As 21h00

BASÍLICA DE SÃO PEDRO - VATICANO

INGRESSUS

Quando tudo estiver preparado, realiza-se a procissão pela igreja até o altar, como de costume. À frente, vai o Diácono com o livro dos Evangelhos, que será usado na Missa, acompanhado pelos outros Diáconos, se houver. Seguem os Presbíteros concelebrantes, os Bispos, cardeais e, por fim, o Celebrante principal, com dois Diáconos assistentes (sejam cardeais-diaconos o não) um pouco atrás. Chegando ao altar, feita a devida reverência, todos procurem seus lugares. Neste meio tempo, canta-se um canto apropriado.

Reunido o povo, o Pontifece dirige-se ao altar com os ministros, durante o canto de entrada. 

Depondo a Tríplice coroa, o Bispo de Roma saúda o povo:
Pres.: In nómine Patris, et Fílii, et Spíritus Sancti.
Ass.: Amen.

E, abrindo os braços:
Pres.: Pax vobis!
Ass.: Et cum spiritu tuo.

O Papa, então, exorta o povo dizendo:

ATO PENITENCIAL

Segue-se o Ato Penitencial. O sacerdote convida os fiéis à penitência.
Pres.: Fratres, agnoscámus peccata nostra, ut apti simus ad sacra mystéria celebrànda.

Após um momento de silêncio, usa-se a seguinte fórmula:
O sacerdote diz:
Ass.: Confíteor Deo omnipoténti, et vobis, fratres et soróres, quia peccávi nimis cogitatióne, verbo, ópere et omissióne, 
e, batendo no peito, dizem:
Mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa.
Em seguida, continuam:
Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, omnes Ángelos et Sanctos, et vos, fratres et soróres, oráre pro me ad Dóminum Deum nostrum.
Segue-se a absolvição:
Pres.: Misereátur nostri Deus omnipotens, et, dimíssis peccátis nostris, perdúcat nos ad vitam aetérnam.
Ass.: Amen.

Segue-se o canto do KIRIE.

ORATIO

Terminado o hino, de mãos unidas, o sacerdote diz:
Pres:
Oremus.
E todos oram em silêncio, por algum tempo.
Então o sacerdote abrindo os braços reza a oração;
Deus, qui inter apostólicos sacerdótes fámulum tuum Camilo Ruini cardinálem pontificáli fecísti dignitáte vigére, praesta, quaesumus, ut eórum quoque perpétuo aggregétur consórtio. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Filium tuum, in unitáte Spíritus Sancti Spiritus, per omnia saecula saeculorum.
Ao terminar, o povo aclama:
Ass: Amen.

PRIMA LECTIO

O leitor dirige-se ao ambão para a primeira leitura, que todos ouvem sentados.

Leitor: Leitura da Carta de São aos Romanos.
Irmãos: Será que ignorais que todos nós, batizados em Jesus Cristo, é na sua morte que fomos batizados? Pelo batismo na sua morte, fomos sepultados com ele. para que, como Cristo ressuscitou dos mortos pela glória do Pai, assim também nós levemos uma vida nova. Pois, se fomos de certo modo identificados a Jesus Cristo por uma morte semelhante à sua, seremos semelhantes a ele também pela ressurreição. Sabemos que o nosso velho homem foi crucificado com Cristo, para que seja destruído o corpo de pecado. de maneira a não mais servirmos ao pecado. Com efeito, aquele que morreu está livre do pecado. Se, pois, morremos com Cristo, cremos que também viveremos com ele. Sabemos que Cristo ressuscitado dos mortos não morre mais; a morte já não tem poder sobre ele.
Ao final acrescenta cantando:
Leitor: Verbum Domini.
Todos aclamam:
Ass: Deo Gratias!

RESPONSORIUS

O salmista ou o cantor recita o salmo, e o povo o estribilho.
— A vida dos justos está nas mãos de Deus, nenhum tormento os atingirá. Aos olhos dos insensatos pareceram morrer; mas eles estão em paz! Aleluia! Aleluia!

— Senhor quem morará em vossa casa e em vosso monte santo, habitará?

— É aquele que caminha sem pecado e pratica a justiça fielmente;

— Que pensa a verdade no seu íntimo e não solta em calúnias sua língua;

— Que em nada prejudica o seu irmão, nem cobre de insultos seu vizinho; 

— Que não dá valor algum ao homem ímpio mas honra os que respeitam o Senhor.

ACLAMAÇÃO AO EVANGELHO

Segue-se o Aleluia.
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! 
ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA, ALELUIA! 

Enquanto isso, o sacerdote, se usar incenso, coloca-o no turíbulo. O diácono que vai proclamar o Evangelho, inclinando-se diante do sacerdote, pede a bênção em voz baixa:
Diác: Iube, domne, benedicere.

O sacerdote diz em voz baixa:
Pres: Dominus sit in corde tuo et in labiis tuis: ut digne et competenter annunties Evangelium suum: in nomine Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti.
O diácono responde:
Diác: Amen.
EVANGELHO

O diácono ou o sacerdote dirige-se ao ambão, acompanhado, se for oportuno, pelos ministros com o incenso e as velas, e diz:

Diác ou Sac: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.

O diácono, ou o sacerdote, fazendo o sinal da cruz no livro e, depois, na fronte, na boca e no peito, diz:
Diác ou Sac: Lectio sancti Evangelii secundum Luccam.
Ass: Glória tibi, Dómine.

Então o diácono ou o sacerdote, se for oportuno, incensa o livro e proclama o Evangelho.
Já era mais ou menos meio-dia e uma escuridão cobriu toda a terra até as três horas da tarde, pois o sol parou de brilhar. A cortina do santuário rasgou-se pelo meio, e Jesus deu um forte grito: "Pai, em tuas mãos entrego o meu espírito." Dizendo isso, expirou. O centurião, vendo o que se passara, deu glória a Deus, dizendo: "Verdadeiramente, este homem era um justo!". E toda a multidão que havia acorrido para o espetáculo, vendo o que havia acontecido, voltou, batendo no peito. Todos os seus amigos, bem como as mulheres que o haviam acompanhado desde a Galileia, permaneciam à distância, observando essas coisas. No primeiro dia da semana, bem de madrugada. as mulheres foram ao túmulo de Jesus, levando os perfumes que haviam preparado. Elas encontraram a pedra do túmulo removida. Mas ao entrar, não encontraram o corpo do Senhor Jesus e ficaram sem saber o que estava acontecendo. Nisso, dois homens com roupas brilhantes pararam perto delas. Tomadas de medo, elas olhavam para o chão, mas os dois homens disseram: "Por que estais procurando entre os mortos aquele que está vivo? Ele não está aqui. Ressuscitou!
Terminado o Evangelho, o diácono ou o sacerdote diz:
Diác ou Sac: Verbum Domini.
O povo aclama:
Ass: Laus tibi, Christe.

O sacerdote beija o livro, rezando em silêncio:
Per evangelica dicta deleantur nostra delicta.

Terminada a proclamação, o diácono, com toda reverência leva o evangeliário ao celebrante que concede a benção solene, recebe-o de volta e coloca o livro dos evangelhos novamente sobre o altar, onde permanece até o momento do ofertório.

HOMILIA

O Santo Padre, estando todos sentados, faz a homilia na qual fala ao clero e ao povo, iniciando com base no texto das leituras feitas na Liturgia da Palavra.

ORAÇÃO DOS FIÉS

Pres: Fratres carissimi, ad Deum Patrem omnipotentem, qui mortem in victoriam convertit et in Christo Iesu spem resurrectionis nobis donavit, preces nostras fiducialiter effundamus pro defuncto Fratre nostro Cardinali Camillo Ruini et pro universa Ecclesia, dicentes:
Ass: (Canto) Te rogamus, audinus.
 
1. Pelo Santo Padre Leão, Sucessor de Pedro, e pelo Papa Bonifácio primus, para que, confirmados pela graça do Espírito Santo, sejam para a Igreja sinais de unidade, testemunhas da esperança e fiéis dispensadores dos mistérios de Deus, oremos.
 Ass: (Canto) Te rogamus, audinus.

2. Pelo Colégio dos Cardeais e por todos os bispos da Igreja, para que, fortalecidos pelo exemplo de serviço e dedicação do Cardeal Camillo Ruini, governem o rebanho do Senhor com sabedoria, prudência e caridade pastoral, oremos.
Ass: (Canto) Te rogamus, audinus.

3. Pela Igreja que está em Roma, enriquecida pelo longo ministério do Cardeal Camillo Ruini, para que, perseverando na comunhão com o Sucessor de Pedro, cresça na fé, na caridade e no testemunho do Evangelho, oremos.
 Ass: (Canto) Te rogamus, audinus.

4. Pela santidade e vida espiritual dos presbíteros, diáconos e de todo o clero, para que, renovados pela graça divina e sustentados pela oração da Igreja, sejam ministros fiéis, configurados a Cristo Bom Pastor, oremos.
Ass: (Canto) Te rogamus, audinus.

Pres: Deus, Pater misericordiarum et fons omnis consolationis, qui famulum tuum Cardinalem Camillum, post labores in Ecclesiae servitio susceptos, ad te vocare dignatus es, concede propitius ut, eius exemplo roborati et spe resurrectionis confortati, in fide perseverantes ad caelestem patriam pervenire mereamur. Per Christum Dominum nostrum.
Ass: Amen.

LITURGIA EUCARÍSTICA

PREPARAÇÃO DAS OFERENDAS

Inicia-se o canto do ofertório, enquanto os ministros colocam no altar o corporal, o sanguinho, o cálice e o missal.

Convém que os fiéis expressem sua participação trazendo uma oferenda, seja pão e vinho para a celebração da Eucaristia, seja outro donativo para auxílio da comunidade e dos pobres.


O sacerdote, de pé junto ao altar, recebe a patena com o pão em suas mãos e, levantando-a um pouco sobre o altar, diz em silêncio.

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus panem, quem tibi offérimus, fructum terræ et óperis mánuum hóminum: ex quo nobis fiet panis vitæ.

Em seguida, coloca a patena com o pão sobre o corporal.


O diácono ou o sacerdote coloca vinho e um pouco d'água no cálice, rezando em silêncio.

℣.: Per huius aquæ et vini mystérium eius efficiámur divinitátis consórtes, qui humanitátis nostræ fíeri dignátus est párticeps.

Em seguida, o sacerdote recebe o cálice em suas mãos e, elevando-o um pouco sobre o altar, diz em silêncio.

Benedíctus es, Dómine, Deus univérsi, quia de tua largitáte accépimus vinum, quod tibi offérimus, fructum vitis et óperis mánuum hóminum, ex quo nobis fiet potus spiritális.

Coloca o cálice sobre o corporal.

Em seguida o sacerdote, profundamente inclinado, reza em silêncio.

In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine; et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.

E, se for oportuno, incensa as oferendas, a cruz e o altar. Depois, o diácono ou outro ministro incensa o sacerdote e o povo.


Em seguida, o sacerdote, de pé ao lado do altar, lava as mãos, dizendo em silêncio

Lava me, Dómine, ab iniquitáte mea, et a peccáto meo munda me.


ORAÇÃO SOBRE AS OFERENDAS
 
No meio do altar e voltado para o povo, estendendo e unindo as mãos, o sacerdote diz:
Pres: Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Ass: Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiæ suæ sanctæ.
 
Em seguida, abrindo os braços, o sacerdote reza a oração sobre as oferendas:
Pres: Súscipe, Dómine, quaesumus, pro ánima fámuli tui  Camilo Ruini cardinális quas tibi offérimus hóstias, ut, cui in hoc saeculo pontificále donásti méritum, in caelésti regno Sanctórum tuórum iúbeas iungi consórtio. Per Christum, Dominum nostrum.
O povo aclama:
Ass: Amen.

PREFÁCIO DOS FIEIS DEFUNTOS I
De spe resurrectionis in Christo
(A esperança da ressurreição em Cristo)

Começando a Oração Eucarística, o sacerdote abre os braços e diz voltado para o povo:
Pres: Dominus vobiscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.

Pres: Sursum corda.
Ass: Habemus ad Dominum.

Pres: Gratias agamus Domino Deo nostro.
Ass: Dignum et iustum est.

O sacerdote, de braços abertos, continua o prefácio.
Pres: Vere dignum et iustum est, aequum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine, sancte Pater, omnípotens aetérne Deus: per Christum Dóminum nostrum. In quo nobis spes beátae resurrectiónis effúlsit, ut, quos contrístat certa moriéndi condício, eósdem consolétur futúrae immortalitátis promíssio. Tuis enim fidélibus, Dómine, vita mutátur, non tóllitur, et, dissolúta terréstris huius incolátus domo, aetérna in caelis habitátio comparátur. Et ídeo cum Angelis et Archángelis, cum Thronis et Dominatiónibus, cumque omni milítia caeléstis exércitus, hymnum glóriae tuae cánimus, sine fine dicéntes:

SANTO
O coro canta solenemente:
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dominus Deus Sabaoth. Pleni sunt cæli et terra gloria tua. Hosanna in excelsis. Benedictus qui venit in nomine Domini. Hosanna in excelsis.

ORAÇÃO EUCARÍSTICA I

O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Te igitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Filium tuum, Dominum nostrum, supplices rogamus ac petimus,
une as mãos e traça o sinal da cruz, ao mesmo tempo sobre o pão e o cálice, dizendo:
uti accepta habeas signat semel super panem et calicem simul, dicens: et benedicas + haec dona, haec múnera, haec sancta sacrifícia illibata,
de braços abertos, prossegue:
in primis, quæ tibi offerimus pro Ecclesia tua sancta catholica: quam pacificare, custodire, adunare et regere digneris toto orbe terrarum: una cum servorum vostro et omnibus orthodoxis atque catholicæ et apostolicæ fidei cultoribus.

Memento dos vivos
1C: Memento, Domine, famulorum famularumque tuarum N. N.
une as mãos e reza em silêncio por aqueles que quer recordar.
De braços abertos, prossegue:
et omnium circumstantium, quorum tibi fides cognita est et nota devotio, pro quibus tibi offerimus: vel qui tibi offerunt hoc sacrificium laudis, pro se suisque omnibus: pro redemptione animarum suarum, pro spe salutis et incolumitatis suæ: tibique reddunt vota sua æterno Deo, vivo et vero.

"Infra Actionem"
2C: Communicantes, et diem sacratissimum celebrantes, quo Unigenitus tuus, in tua tecum gloria coæternus, in veritate carnis nostræ visibiliter corporalis apparuit: sed et memoriam venerantes, in primis gloriosæ semper Virginis Mariæ, Genetricis eiusdem Dei et Domini nostri Iesu Christi:* sed et beati Ioseph, eiusdem Virginis Sponsi, et beatorum Apostolorum ac Martyrum tuorum, Petri et Pauli, Andreæ, (Iacobi, Ioannis, Thomæ, Iacobi, Philippi, Bartholomǽi, Matthǽi, Simonis et Thaddǽi: Lini, Cleti, Clementis, Xysti, Cornelii, Cypriani, Laurentii, Chrysogoni, Ioannis et Pauli, Cosmæ et Damiani) et omnium Sanctorum tuorum; quorum meritis precibusque concedas, ut in omnibus protectionis tuæ muniamur auxilio.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

O sacerdote, com os braços abertos, continua:
Pres.: Hanc igitur oblationem servitutis nostræ, sed et cunctæ familiæ tuæ, quǽsumus, Domine, ut placatus accipias: diesque nostros in tua pace disponas, atque ab æterna damnatione nos eripi et in electorum tuorum iubeas grege numerari.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Estendendo as mãos sobre as oferendas, diz:
Pres.: Quam oblationem tu, Deus, in omnibus, quǽsumus, benedictam,  Adscriptam, ratam, rationabilem, acceptabilemque facere digneris: ut nobis Corpus et Sanguis fiat dilectissimi Filii tui, Domini nostri Iesu Christi.
Une as mãos.
A assembleia aclama:

O relato da instituição da Eucaristia seja proferido de modo claro e audível, como requer a sua natureza.
Qui, pridie quam pateretur,
toma o pão e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
accepit panem in sanctas ac venerabiles manus suas,
eleva os olhos,
elevat oculos, et elevatis oculis in cælum ad te Deum Patrem suum omnipotentem, tibi gratias agens benedixit, fregit, deditque discipulis suis.
Mostra ao povo a hóstia consagrada, coloca-a na patena e genuflete em adoração.

Então prossegue:
Simili modo, postquam cenatum est,
toma o cálice nas mãos e, mantendo-o um pouco elevado acima do altar, prossegue:
accipiens et hunc præclarum calicem in sanctas ac venerabiles manus suas, item tibi gratias agens benedixit, deditque discipulis suis.
Mostra o cálice ao povo, coloca-o sobre o corporal e genuflete em adoração.

Em seguida, diz:
Pres.: Mysterium fidei.
Mortem tuam annuntiamus, Domine, et tuam resurrectionem confitemur, donec venias.

O sacerdote, de braços abertos, diz:
Pres.: Unde et memores, Domine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, eiusdem Christi, Filii tui, Domini nostri, tam beatæ passionis, necnon et ab inferis resurrectionis, sed et in cælos gloriosæ ascensionis: offerimus præclaræ maiestati tuæ de tuis donis ac datis hostiam puram, hostiam sanctam, hostiam immaculatam, panem sanctum vitæ æternæ et Calicem salutis perpetuæ. Supra quæ propitio ac sereno vultu respicere digneris: et accepta habere, sicuti accepta habere dignatus es munera pueri tui iusti Abel, et sacrificium Patriarchæ nostri Abrahæ, et quod tibi obtulit summus sacerdos tuus Melchisedech, sanctum sacrificium, immaculatam hostiam.

Une as mãos e, inclinando-se, diz:
Pres.: Supplices te rogamus, omnipotens Deus: iube hæc perferri per manus sancti Angeli tui in sublime altare tuum, in conspectu divinæ maiestatis tuæ; ut, quotquot ex hac altaris participatione sacrosanctum Filii tui Corpus et Sanguinem sumpserimus,
ergue-se e faz sobre si o sinal da cruz, dizendo:
omni benedictione cælesti et gratia repleamur.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Memento dos mortos.
De braços abertos, diz:
3C: Memento etiam, Domine, famulorum famularumque tuarum, qui nos præcesserunt cum signo fidei, et dormiunt in somno pacis Camilo Cardinalis.
Une as mãos e, em silêncio, reza brevemente pelos defuntos que deseja recordar.
De braços abertos, prossegue:
Ipsis, Domine, et omnibus in Christo quiescentibus, locum refrigerii, lucis et pacis, ut indulgeas, deprecamur.
Une as mãos.
(Per Christum Dominum nostrum. Amen.)

Bate no peito, dizendo:
4C: Nobis quoque peccatoribus famulis tuis,
e, de braços abertos, prossegue:
et extensis manibus prosequitur: de multitudine miserationum tuarum sperantibus, partem aliquam et societatem donare digneris cum tuis sanctis Apostolis et Martýribus: cum Ioanne, Stephano, Matthia, Barnaba, (Ignatio, Alexandro, Marcellino, Petro, Felicitate, Perpetua, Agatha, Lucia, Agnete, Cæcilia, Anastasia) et omnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consortium, non æstimator meriti, sed veniæ, quǽsumus, largitor admitte.
Une as mãos:
Per Christum Dominum nostrum.
E prossegue:
Per quem hæc omnia, Domine, semper bona creas, sanctificas, vivificas, benedicis, et præstas nobis.

DOXOLOGIA

Ergue a patena com a hóstia e o cálice, dizendo:
Pres.: Per ipsum, et chuhm ipso, et in ipso, est tibi Deo Patri omnipotenti, in unitate Spiritus Sancti, omnis honor et gloria per omnia sǽcula sæculorum.
A assembleia aclama:
Ass.: Amen.
ORAÇÃO DO SENHOR

Tendo colocado o cálice e a patena sobre o altar, o sacerdote diz unindo as mãos:
Pres: Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
O sacerdote abre os braços e prossegue com o povo:
Ass: Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum; advéniat regnum tuum; fiat volúntas tua, sicut in caelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie; et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris; et ne nos indúcas in tentatiónem; sed líbera nos a malo.
 
O sacerdote prossegue sozinho, de braços abertos:
Pres: Líbera nos, quaesumus, Dómine, ab ómnibus malis, da propítius pacem in diébus nostris, ut, ope misericórdiae tuae adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri: exspectántes beátam spem et advéntum Salvatóris nostri Iesu Christi.
O sacerdote une as mãos. O povo conclui a oração aclamando:
Ass:
Quia tuum est regnum, et potéstas, et glória in saecula.
 
O sacerdote, de braços abertos, diz em voz alta:
Pres: Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta nostra, sed fidem Ecclésiae tuae; eámque secúndum voluntátem tuam pacificáre et coadunáre dignéris.
O sacerdote une as mãos e conclui:
Qui vivis et regnas in saecula saeculórum. 
O povo responde:
Ass:
Amen.
 
O sacerdote, estendendo e unindo as mãos, acrescenta:
Pres:
Pax Dómini sit semper vobíscum.  
O povo responde:
Ass:
Et cum spíritu tuo.
 
FRAÇÃO DO PÃO

Em seguida, o sacerdote parte o pão consagrado sobre a patena e coloca um pedaço no cálice, rezando em silêncio:
Pres: Haec commíxtio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi fiat accipiéntibus nobis in vitam aetérnam.
 
Enquanto isso, canta-se:
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. 
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis. 
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.

Essas palavras podem ser repetidas várias vezes, se a fração do pão se prolonga. Contudo, na última vez se diz: dona nobis pacem.
 
O sacerdote, de mãos unidas, reza em silêncio:
Pres: Percéptio Córporis et Sánguinis tui, Dómine Iesu Christe, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam.
 
O sacerdote faz genuflexão, toma a hóstia, elevando-a sobre a patena, diz em voz alta, voltado para o povo:
Pres: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi. Beáti qui ad cenam Agni vocáti sunt.
E acrescenta, com o povo, uma só vez:
Ass: Dómine, non sum dignus, ut intres sub téctum meum, sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.

O sacerdote, voltado para o altar, reza em silêncio:
Corpus Christi custódiat me in vitam aetérnam.
Comunga o Corpo de Cristo.
Depois, segura o cálice e reza em silêncio:
Sanguis Christi custódiat me in vitam aetérnam.
Comunga o Sangue de Cristo.

Toma a patena ou o cibório e, mostrando a hóstia um pouco elevada aos que vão comungar e diz a cada um:
Corpus Christi.
O que vai comungar responde:
Amen.
O diácono, ao distribuir a sagrada comunhão, procede do mesmo modo.

 Se houver comunhão sob as duas espécies, observe-se o rito prescrito.

Enquanto o sacerdote comunga do Corpo de Cristo, faça-se a oração da comunhão espiritual e em seguida inicia-se o canto da comunhão.

ORAÇÃO DE COMUNHÃO ESPIRITUAL 

Todos: Meu Jesus, Eu creio que estais presente no Santíssimo Sacramento do Altar. Amo-vos sobre todas as coisas, e minha alma suspira por Vós. Mas como não posso receber-Vos agora no Santíssimo Sacramento, vinde, ao menos espiritualmente, ao meu coração. Abraço-me convosco come se já estivésseis comigo: uno-me Convosco inteiramente. Ah! Não permitais que torne a Separar-me de vós! Amém!

COMUNHÃO

Terminada a comunhão, o sacerdote OU O diácono purifica a patena e o cálice.
Enquanto se faz a purificação, o sacerdote reza em silêncio:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus, et de múnere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.

O sacerdote pode voltar a cadeira. É aconselhável guardar um momento de silêncio ou recitar algum salmo ou canto de louvor.

ORAÇÃO DEPOIS DA COMUNHÃO

De pé, junto à cadeira ou ao altar, diz:
Pres:
Oremus.
E todos, com o sacerdote, rezam algum tempo de silêncio, se ainda não o fizeram. Em seguida o sacerdote abrindo os braços diz a oração:
Quaesumus, omnípotens et miséricors Deus, ut fámulum tuum Camilo Ruini cardinálem, quem in terris pro Christo legatióne fungi tribuísti, his emundátum sacrifíciis, consedére fácias in caeléstibus cum ipso. Qui vivit et regnat in saecula saeculórum.
O povo aclama:
Ass: Amén.

ÚLTIMA RECOMENDAÇÃO E ADEUS

Tendo dito a oração após a Comunhão, o Santo Padre realiza o rito da última recomendação e despedida. De pé junto ao caixão com os outros concelebrantes, convida os presentes à oração com estas palavras:

Pres: Carissimi filii et filiae, animam Fratris nostri Camilli Ruini, Episcopi Cardinalis, Ecclesiae Catholicae Episcopi, divinae misericordiae clementissimae commendemus, qui fratres in fide resurrectionis confirmavit.

Pres: Oremus Deum Patrem per Iesum Christum in Spiritu Sancto pro defuncto Cardinali, ut, a morte redemptus, in pacem suam recipiatur et corpus eius novissimo die resurgat. Beata Virgo Maria, Regina Apostolorum et Salus Populi Romani, apud Deum intercedat, ut benedicti Filii sui vultum Fratri nostro ostendat atque Ecclesiam lumine resurrectionis consoletur.
Todos rezam por algum tempo em silêncio.

SÚPLICA DA IGREJA DE ROMA

SANCTA MARIA
Ass: ORATE PRO EO

SANCTA DEI GENITRIX
Ass: ORATE PRO EO

SANCTA VIRGO VÍRGINUM
Ass: ORATE PRO EO

SANCTE MICHAEL, GABRIEL, RAPHAEL
Ass: ORATE PRO EO

OMNES SANCTI ANGELI 
Ass: ORATE PRO EO
 
SANCTE IOSEPH
Ass: ORATE PRO EO

SANCTE IOÁNNES BAPISTA
Ass: ORATE PRO EO

OMNES SANCTI PATRIARCHÆ ET PROPHETÆ
Ass: ORATE PRO EO

SANCTE PETRE ET PAULE
Ass: ORATE PRO EO

SANCTE ANDREA
Ass: ORATE PRO EO

SANCTE IOANNES ET IACOBE
Ass: ORATE PRO EO
 
Após o canto das Ladainhas, o Pontífice conclui a súplica da Igreja de Roma com a seguinte oração:

Pres: Deus, qui operariis Evangelii iustam mercedem tribuis, suscipe servum tuum et Papam nostrum Leonem, ut mysterium pacis et caritatis, quod, ut Petri Successor et Ecclesiae Pastor, familiae tuae fideliter dispensavit, in aeternum contemplari mereatur. Per Christum Dominum nostrum.
Ass: Amen.

CONCLUSÃO

Depois da súplica, todos rezaram por algum tempo em silêncio.

Em seguida, o Papa asperge o corpo do falecido com água benta e o incença, enquanto o schola canta o responsório:

Credo quod Redémptor meus vivit et in novíssimo die de terra surrectúrus sum;* 
Et in carne mea vidébo Deum salvatórem meum.
Et in carne mea videbo Deum, Salvatorem meum.
Quem visurus sum ego ipse et non alius et oculi mei conspecturi sunt.* Et in carne.
Reposita est hæc spes mea in sinu meo.* Et in carne.

Em seguida, o Cardeal Deão faz a seguinte oração:
Pres:  Pater misericordiarum, in manus tuas committimus fratrem nostrum, Camillum Ruini, Episcopum Cardinalem, firma spe freti eum novissimo die resurrecturum esse cum omnibus qui in Christo obdormierunt. Aperi ei portas Paradisi; et nos, qui hic remanemus, consolatione certae spei confirma, ut aliquando omnes in domo tua conveniamus. Per Christum Dominum nostrum.
Ass: Amém

Todos, de pé em seus lugares, cantam juntos:
In paradisum* deducant te Angeli: in tuo adventu suscipiant te martyres, et perducant te in civitatem sanctam Ierusalem. 
Chorus Angelorum te suscipiat, et cum Lazaro quondam paupere æternam habeas requiem.  

RITOS FINAIS

BÊNÇÃO FINAL (PONTIFICAL)

Se for necessário, façam-se breves comunicações ao povo.

Em seguida, faz-se a despedida. O Papa, voltado para o povo, abre os braços e diz:
Pres.: Dóminus vobíscum.
℟.: Et cum spiritu tuo.

Pres.: Sit nomen Domini benedictum.
O povo responde:
℟.: Ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Pres.: Adiutórium nostrum in nomine Domini,
O povo responde:
℟.: Qui fecit cælum et terram.

O diácono ou, na falta dele, o próprio sacerdote pode fazer o convite com estas ou outras palavras:
℣.: Inclinate vos ad benedictionem.

Então o celebrante recebe a Ferrula, e diz:
Pres.: Et benedictio Dei omnipotentis, 
e fazendo três vezes o sinal da cruz sobre o povo, acrescenta:
Patris, et Filii, + et Spiritus Sancti, descendat super vos et maneat semper.

Depois, o diácono ou o próprio sacerdote diz ao povo, unindo as mãos:
Diác. ou Pres.: Ite, missa est.
℟.: Deo gratias.


Então o sacerdote beija o altar em sinal de veneração, como no início. Feita com os ministros a devida reverência, retira-se.